De Druiven

Overheerlijk aan de tros en in de fles.

De druivenstruik is misschien de meest voorkomende eetbare plant in  tuinen, op terrassen en op de balkons. Ook de geveltuinen zijn een goede plaats voor de druif, mits deze natuurlijk wel aan de zonnige en warme zuidkant van het huis ligt en er niet teveel wind om het huis waait. Plant de jonge druif niet te dicht tegen het huis aan, er moet immers ruimte blijven voor de wortels om in alle richtingen uit te groeien.
De wind is de reden dat een druif op een dakterras goed beschermd moet worden, plaats deze dicht tegen het dak aan. Door de wind drogen de jonge bladeren en uitlopers snel uit en gaan dood met het gevolg dat de plant niet meer verder groeit. Het wordt nogal eens vergeten wat de invloed van de wind op planten is. Zeker in een tijd van lichte regenval en veel wind wordt het geven van water nog wel eens vergeten, er valt immers toch al genoeg regen water. Maar het is juist de wind die zeer veel energie vraagt en de planten daarmee uitdroogt. Daarom moeten de planten genoeg vochtig worden gehouden maar niet te nat.
Het beste staat een druif tegen de muur of het dak zodat de warmte kan worden vastgehouden en de plant minder last heeft van koude nachten in het voorjaar. Met een raamwerk van touw of hout zorg je ervoor dat druif goed kan hechten en makkelijker klimt.
De druif houdt van een losse kalkrijke grond of humusrijke zandgrond, de wortels hebben in een vaste grond te veel moeite om in een natte periode te overleven.

Het snoeien van de druivenplant kan zowel in de zomer als in de winter. De zomersnoei zorgt voor ruimte en licht van de zon en de winter of voorjaar snoei is nodig omdat de druiven bloeien en groeien op de jonge nieuwe scheuten aan de meerjarige takken. Ook belangrijk is dat je, als er eenmaal druiven trosjes gegroeid zijn, je deze uitdunt ofwel dat je deze af en toe moet 'krenten'. Zo zorg je voor meer licht, lucht en voeding voor de overgebleven druifjes die nu voluit kunnen gaan groeien.
Zorg bij de winter en voorjaar snoei ervoor dat er wel 3 'ogen' blijven zitten. De witte druif mag tot op 5 'ogen' gesnoeid worden. De kleinere takken kunnen helemaal teruggesnoeid worden en het dode hout natuurlijk ook verwijderen.
De wintersnoei kan in november na eerste lichte vorst, maar niet meer bij matige en strenge vorst. Misschien is het zelfs beter om in het voorjaar tot in begin maart te snoeien zodat de plant een langere rustperiode krijgt. De zomersnoei is nodig om de vruchten meer groeikracht te geven en de zon beter toe te laten tot de trossen. Het gaat dus meer om bladsnoei in de zomer en vormsnoei in de winter en voorjaar.
Deze in de winter en voorjaar gesnoeide uiteinde van de takken kunnen gebruikt worden om nieuwe planten van te stekken. De zomerstekken kunnen als een 'gewone' stek in het water worden gezet, maar zijn niet zo sterk als de stekken van de wintersnoei, ze zijn simpelweg nog te jong en fragiel.
Achter de volgende link krijg je een zeer uitgebreide uitleg over het stekken, het enten en nog veel meer wetenswaardigheden betreffende de druif Druivelaar Deze is geschreven door Chris Bruneel, uit België denk ik, als eindopdracht voor een avondschool studie.
Ik heb getracht de schrijver van deze site om toestemming te vragen via de opgegeven e-mail, maar helaas is de mailbox (Belgacom) niet meer in gebruik. Mocht deze schrijver hier belanden en deze link zien en het onwenselijk vinden dat ik deze site zo gebruik, stuur mij a.u.b. een mail en ik zal het direct, met grote spijt, weer verwijderen.

Druivenrassen........blauw met pit Nero, Muscat Blue zonder Venus, Glenora
.......................................rood met pit Kalina, Granita  zonder Suffolk Red, Vanessa 
.......................................wit met pit Hecker, Primavera zonder Lakemont, Himrod

De pitloze rassen zijn over het algemeen gevoeliger voor vorst en hebben ook een lagere weerstand tegen ziekten.

Heb je een vraag of opmerking?
Wachten hoeft echt niet ....................... mail maar naar mij.

Vrolijke groetens van Ellen

top